Vlogboek – Waarom iedereen een postmoderne roman zou moeten lezen

In dit video-essay pleit Jörgen voor het lezen van een postmoderne roman. Met fragmenten van Willem Brakman en Atte Jongstra en gastoptredens van Sid Lukassen, Jordan Peterson, Donald Trump, Will Ferrell en Dominee Gremdaat.

(Bekijk deze video op YouTube.)

Bronnen / meer lezen?

Eijden, Jette van den (2017), Wat doet het boek?, Amsterdam: Stichting Lezen. Via: https://www.lezen.nl/sites/default/files/Wat%20doet%20het%20boek.pdf
Vervaeck, Bart (2015), Het postmodernisme in de Nederlandse en de Vlaamse roman, 5e druk, Nijmegen: Vantilt.

Besproken werken:

Willem Brakman – De reis van de douanier naar Bentheim
Atte Jongstra – Het huis M.
Gerrit Krol – De chauffeur verveelt zich

Dit bericht is geplaatst in video, vlog met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vlogboek – Waarom iedereen een postmoderne roman zou moeten lezen

  1. Detail: het viel me op dat Jörgen ‘conventies’ uitspreekt als ‘conFenties’, terwijl het makkelijker is om daar een v te zeggen. Ik zeg -denk ik- soms ‘convetti’ uit gemak.

    Het blijft een fijne serie vlogs. Wat hier misschien ontbreekt is dat postmodernisme overduidelijk ook weer dogmatisch is. Postmoderne gebouwen pik je er gemakkelijk uit, dus er zijn regels aan verbonden. Het is geritualiseerd bevragen van de traditie. Verder is het voor politiek heel onwenselijk dat dit vanuit bevraging of ironisch eclecticisme wordt bedreven, dus vanwaar de videofragmenten van Buitenhof e.d.?

    • Vlogboek schreef:

      Een ‘-isme’ kan inderdaad niet zonder dogma.

      Jordan Peterson ziet het postmodernisme, gekoppeld aan het marxisme, als het grote gevaar van deze tijd en als het verval van de westerse cultuur, als een soort intellectuele zelfdestructie. Derrida krijgt bij hem duivelse proporties. In diezelfde lijn staat het complotdenken van Sid Lukassen (stukje Buitenhof) onder de noemer ‘cultuurmarxisme’.

      Dit dogmatische denken in complottheorieën van deze heren vond ik een mooi contrast met mijn pleidooi waarin kunst die is voortgekomen uit dat ‘gevaar’ een instrument van zelfreflectie is voor het individu. Verkapte kritiek dus.

Reacties zijn gesloten.