Poezengedicht 8: Driek van Wissen – Joris

Joris

Ik heb vanavond, met de poes op schoot,
de onrust uit het beestje weggestreken,
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot,
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.

Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken,
omdat hij langzaamaan de ogen sloot
en nog een lome haal gaf met zijn poot
als halve aai en onzachtzinnig teken
dat men hem ooit nadrukkelijk verbood
het zwijgen rond die zaken te verbreken.

Driek van Wissen (1943-2010)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in geen categorie met de tags , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Poezengedicht 8: Driek van Wissen – Joris

  1. gerritpleiter schreef:

    Toch wel een wondertje om in zo’n bijna alledaags en helder Nederlands deze gedachte vorm te geven. Is Driek wel genoeg gewaardeerd? Ik hoop dat hij mijn compliment ergens kan lezen.

Reacties zijn gesloten.