Gedicht: Eddy van Vliet – Geheugen

Geheugen

Geheugen zwijg. Sla mij de pen uit de hand.
Herstel de schade die je berokkende aan
landwegen, boomgaarden en dorpsstraten.

Ontneem de haan de septemberochtenden,
de lakens het parfum van Yves Saint Laurent.
Blijf weg uit de pianosonates die eens de buren
wakker maakten. Leg je niet achteloos neer
op mijn tong telkens als ik wat honing oplik.

Zit niet op mijn zadel wanneer ik de fiets
de heuvel opduw. Gehoorzaam niet langer
aan de tirannie van de leegte en verdwijn
in het witte zomerpak waarin Nabokovs vader
voorbij de ramen zweefde.

Eddy van Vliet (1942-2002)
uit: De toekomstige dief (1991)

———————————-

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Gedicht: Eddy van Vliet – Geheugen

  1. Anton schreef:

    Geheugen, spreek.

    #nabokov
    #baudelaire
    #wienogmeer

Reacties zijn gesloten.