Gedicht: Joost Baars – Het groeien van de ruimte

De laatste VSB-prijs is gegaan naar Joost Baars’ bundel Binnenplaats. Nog een gedicht uit de bundel.

Het groeien van de ruimte

                                voor Thomas Blondeau

dat de sterren gemiddeld tweehonderd lichtjaar ver zijn
weet ik, maar wat

betekent dat? die lengtemaat
is voor niet-natuurkundigen

een mystieke demystificatie.
ik wil zeggen: ik weet niets

van de afstand tussen hen
en mij, ik weet alleen dat

er iets van geweten
wordt. zo maakt kennis

van de oorzaak
van een aneurysma

het sterven van een vriend
niet minder zomaar.

daar ging hij, bij zijn laptop,
met een blauwe borst

van angst. ik bid
tot wikipedia,

zit uren aan de binnenplaats
en kijk omhoog, maar

zie alleen het jaar na jaar
na lichtjaar

groeien van de ruimte.

Joost Baars (1975)
uit: Binnenplaats (2017)