Veel van die ouders vinden de onderwerpen bij Nederlands juist wel heel interessant

Iemand stelt voor een oudervereniging op te richten in onze serie De verleden tijd van lijken

Door Marc van Oostendorp

“Ik stel me voor,” zei Wouter, “dat het congres een grote doorbraak gaat worden voor ons vak. Een grote, wetenschappelijke doorbraak, en dat we ons o zo mooie vak toch weer wat uit de versukkeling waar ze in zit kunnen trekken. Begrijp me goed: ik houd enorm juist van de traditionele inrichting van het vak. De structuur van de middelnederlandse grammatica! De bibliografie, de bibliometrie en de bibliohistoriologie! De kennis van achttiende eeuwse Vlaamse sonnetten! De combinatie van constructiegrammatica en third wave sociolinguïstiek!”

Hij keek naar zijn collega’s die allemaal driftig zaten te tikken.

“Maar hoeveel wij allen ook van die zaken houden, hoezeer ons aller hart ook feller gaat kloppen van iedere snipper van Marcellus Emants, we moeten constateren dat we er geen student meer om trekken”, zei Wouter berustend. “We moeten daarom nieuwe wegen in. En dat moet onze afdeling als eerste ook. Ik heb daarom een nieuw idee voor een geheel aangepast studieprogramma.”Hij morrelde wat aan de vga-verbinding zodat nu op het scherm achter hem ineens een dia verscheen waarop stond:

Neerlandistiek voor ouders van studenten

“Ik weet dat dit voor jullie misschien een beetje als een verrassing komt”, zei Wouter. “Maar uit een onderzoek dat onze communicatie-afdeling blijkt dat er veel potentiële studenten zijn die uiteindelijk besluiten om geen Nederlands te studeren omdat hun ouders hun dit afraden.

Op het scherm achter Wouter verscheen een bulletpoint:

  • Veel potentiële studenten besluiten uiteindelijk  om geen Nederlands te studeren omdat hun ouders hun dit afraden.

“Tegelijkertijd,” vervolgde hij, “vinden veel van die ouders de onderwerpen bij Nederlands juist wel heel interessant. Ze zijn alleen bang dat het salaris van hun kinderen niet hoog genoeg is na vijf jaar, en dat ze dus bij de bridgeclub niet goed kunnen opscheppen over dat salaris.”

Op het scherm verscheen nu de tekst:

  • Veel van die ouders vinden de onderwerpen bij Nederlands juist wel heel interessant
  • Ze zijn alleen bang dat het salaris van hun kinderen niet hoog genoeg is na vijf jaar en dat ze dus bij de bridgeclub niet goed kunnen opscheppen over dat salaris.

“Ja”, zei Wouter, en hij las, omgedraaid van zijn collega’s, voor wat er op het scherm stond. “En daarom zou het een goed idee zijn als we daarin voorzien. Als we die ouders nu aanbieden dat ze met hun kinderen mee kunnen komen naar de collegezaal, dan kunnen ze, één, zelf zien dat ze wel degelijk nuttige dingen leren waarmee je heus een behoorlijk salaris kunt opbouwen. En, twee, kunnen ze zelf nog iets oppikken over het middelnederlandse voegwoord!”

Hij keek triomfantelijk naar Joop, die zijn getik even staakte, en niesde.

Femke stak haar vinger op. “Zou het,” zei ze enthousiast, “niet beter zijn als we hiervoor eerst een oudervereniging zouden oprichten? Zoals ze op de middelbare scholen hebben? En dat zij dan ook richting kunnen gaan geven aan het onderwijs? Als oudervereniging?”

Mede richting kunnen geven,” zei Wouter. “We behouden natuurlijk wel onze academische vrijheid!”

In de decembermaand houdt Neerlandistiek een crowdfunding-actie. Lees je graag Neerlandistiek? Help ons een hartewens van onze hoofdredacteur te verwerkelijken.