Gedicht: Yannick Dangre – Sprookje

Uit Nacht en navel, de nieuwe bundel van Yannick Dangre.

 

Sprookje

Er was eens een schepping die smeekte
om mijn deelneming.

Maar ik deed het niet, bleef als een kind
spelen in de hoeken van de taal,
waar ik rommel maakte en sierlijke
uitvluchten tatoeëerde op mijn huid.

Ook nu nog zit ik hier en wring me in bochten
van betekenis, schaaf aan gloednieuw daglicht
en forse nimfenbillen, aan een universum
vol leegstaande verlangens en adjectieven
die ik langzaam de trap op zing.

Kom nou, smeekt de schepping nog steeds,
onwetend dat zij dankzij mij beweegt.

Yannick Dangre (1988)
uit: Nacht en navel (2017)