Boektrailer Nobel streven – Frits van Oostrom

Bericht Prometheus

Rond 1372 kwam op het luisterrijke kasteel Santpoort Jan van Brederode ter wereld in de meest gezegende omstandigheden. Een kleine veertig jaar later sneuvelde hij roemloos, als ridderlijke huurling, in de fameuze Slag bij Azincourt. Nobel streven reconstrueert, als een historische detective, de loop van dit bizarre leven tot in verbluffende details.

Hoe Jan tot tweemaal toe met een gigantisch Hollands leger de Zuiderzee overstak voor oorlog tegen Friesland. Hoe hij naar Ierland reisde om in een onderaardse grot het helse vagevuur van Sint Patricius te voelen. Zijn jaren in het klooster, waarin hij een sprankelende Middelnederlandse tekst schreef. Zijn pogingen om de gigantische erfenis van zijn echtgenote te verwerven, en hoe hij daarvoor zelfs deze Johanna uit haar eigen klooster ontvoerde… En hoe zijn naam door heel Europa roemrucht zou worden: tot in Parijs, waar men college gaf over zijn geval, en tot aan de Engelse koning Henry V.

Frits van Oostrom heeft de geschiedenis van Jan van Brederode, en heel de rijke wereld daaromheen, virtuoos gereconstrueerd en vervat in een meeslepend verhaal.

Frits van Oostrom (1953) is sinds 2002 universiteitshoogleraar te Utrecht. Daarvoor was hij hoogleraar oudere Nederlandse letterkunde te Leiden en gasthoogleraar aan Harvard University. Hij won zowel de AKO Literatuurprijs als de Spinozaprijs. Daarnaast was hij onder meer voorzitter van de commissie die de Canon van Nederland ontwierp en president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
Eerder verschenen van zijn hand Het woord van eer, Maerlants wereld en het tweeluik Stemmen op schrift en Wereld in woorden.

Dit bericht is geplaatst in pas verschenen, video met de tags , . Bookmark de permalink.

1 Response to Boektrailer Nobel streven – Frits van Oostrom

  1. Gerard van der Leeuw schreef:

    Dit ga ik lezen! Van Oostrom is een begenadigd schrijver, al neem ik het hem als musicoloog nog altijd kwalijk dat hij als voorzitter van de ‘Canon’ geen enkele aandacht had voor de muziek (geen Sweelinck, geen Diepenbrock, geen Concertgebouw), toch een van de meest emotionele kunsten in een mensenleven. Een gemiste kans.

Reacties zijn gesloten.