Gedicht: Herman Gorter – De gonsregen, regen

De gonsregen, regen —
het òpbewegen
van bladen als water valt,
de regen valt valt valt.

Zoo in me zelf gedoken te zitten
in ’t glanzige niet meer witte
licht — en nooit te beginnen
beweging en niet te bezinnen.

De regen maakt grauwe strepen
in de gladgrauw geslepen
lucht — de gordijnen hangen
treurig, den dag lange.

Herman Gorter (1864-1927)