Gedicht: Willy Roggeman – Dertien blijvende meisjes van het denken

Dertien blijvende meisjes van het denken

zodra de vloed der gedachten verbeent
en droes en droevig weeft het waanbeeld
zich

zodra langs de liggende water-
winden het bloed beu ingeslapen
is

om te weten waarheen één
waar woord gevonden wordt
voorbij de lentevrouw aan het venster
die wij vroeger verdriet hebben genoemd

om dit woord getemd gelijmd en
gelijnd lopen langs de weefsellanen
en gelegde valluiken de dertien
denkende meisjes van dertien jaar

nachtverloren
zijn zij
zo

Willy Roggeman (1934)