Gedicht: Gust Gils – Biografie

Biografie

gerateerde eenzaat
ik ben te zeer vertroebadoerd sprak hij
zijn omgangstaal beperkte zich gaandeweg tot
een steeds beknopter sisteem van abrupte tekens
voor hemzelf verstaanbaar – als kleurstoffen lang geleden

lidi dan ontdekte hij
op een koude morgen en verlaten
als een antieke sirka vergeten stoomtram
waar in het het achterste kompartiment werklieden
(vol tabakstank) een roestige grammofoon nog
stukke en versleten platen speelt

en nam haar mee huiswaarts waar vermoeid zij zich
ontdeed van het rossige kousennaakt

maar nooit had zij één gebaar
nooit heeft zij hem toegesproken

Gust Gils (1924-2002)
uit: Drie partituren (1962)