Gedicht: Adriaan Morriën – Voor de zondvloed

VOOR DE ZONDVLOED

Woorden zo licht alsof zij niet
gesproken zijn sinds mensen in de taal
elkaar naar ’t leven staan.

De kwinkslag van een vis
in water dat nog onbezoedeld is.

De taal der vogels. De bewegende schriftuur
van vlinders in de warme lucht.

De stand der bloemen, het verschil
in kleuren die zich tot de teerse tinten
vermenigvuldigen. De wellust
ook van die vermenigvuldiging.

Adriaan Morriën (1912-2002)