Tagarchief: 19e eeuw

Gedicht: Prudens van Duyse – De graankorrel

De graankorrel Drie duizend jaren zijn vervlogen. Den nacht der pyramide onttogen, Herziet de momie ’t licht: een wenk! Geen windsels, die ze meer omprangen, Heur hand ontsluit: wat houdt ze omvangen? Een korrel, heilig grafgeschenk. De onschatbre schat, dien … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Johannes Immerzeel – Grafschrift van een filosoof

Grafschrift van een filosoof Naakt was ik, toen ik werd geboren; Naakt lig ik onder dezen steen; ‘k Heb, sedert ik op aard verscheen, Dus niets gewonnen of verloren. Is ’t wonder, dat de mensch in ’t leven Het beste … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Frederik L. Hemkes – Slaap en dood

Slaap en dood Twee broeders heersen over ’t wereldrond; ’t Zijn Slaap en Dood, de zonen van den Nacht; De een droomrig schoon, met trekken vriendlijk zacht En de ander somber; nooit verried zijn mond ’t Geheim, dat zelfs de … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Cursus: Het Amsterdam van Jacob van Lennep

Door Marita Mathijsen Jacob van Lennep was een Amsterdammer in hart en nieren. Hij zou het goed hebben kunnen vinden met Eberhard van der Laan en hij zou hem nog een paar suggesties hebben gedaan om de stad nog liever … Lees verder

Geplaatst in evenementenagenda | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Pas verschenen: Jozef en Isaäc Israëls – In Spanje, met Frans Erens

Mei 1894. In Den Haag treurt Jozef Israëls (1824-1911), schilder uit de Haagse School, om het heengaan van zijn echtgenote Aleida. In Keulen kwijnt Tachtiger Frans Erens (1857-1935): zijn loopbaan in de advocatuur is mislukt, zijn debuutbundel Dansen en Ritmen … Lees verder

Geplaatst in pas verschenen | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Carel Vosmaer – Caradrius

Caradrius Er leefde in oude tijden Een vogel, Caradrius, Wiens wondre gaaf verhaald is In ’t boek Physiologus. Hij zweefde in hooge wolken Des nachts over d’aarde heen; Maar streek op breede vlerken Soms onbemerkt naar beneên. Hij wist verborgen … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Johannes B. Schepers – Uit Brabant

Uit Brabant Melancholiek is ’t klinken van de bellen Aan ’t haam* van ’t paard, dat stapvoets sloft in ’t zand, Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant En gansche zwermen vliegen vergezellen Het beest, dat scheukt* en kopschudt van … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Gedicht: G.C. van ’t Hoog — Toen kwam ik in een groote stille stad

Toen kwam ik in een groote stille stad. De huizen-oogen waren zwart en dom En zonder glans. Zij keken droef en mat … De lucht was vol van somber klokgebrom. Daar kwam een stoet. Vóóraan een man, die bad; En … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Inwondig leven

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (134) Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan? Door Marc van Oostendorp Over de heldere gedachte Woorden zijn de oogen van de gedachte en … Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , , , | 3 Reacties

Gedicht: Willem Bilderdijk – Nietigheid

Nietigheid Ach! al des stervlings roem is niet Dan blinkend ijs en ruischend riet. Het ijs versmelt, het rietjen knikt, Als zon of wind het tegen blikt. Waar blijft dan ’t schitterschoon kristal? Waar ’t oorbehagend pijpgeschal? Eén rukjen luchts, … Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen