Gedicht: Dana Hokke – Zaliger & Kenmerk

Zaliger

Ik wens mij de dood niet
een langzame leegte
van weten
afweziger leven,

noch een steen mijn hart
zinkend in duister
onverhoeds
wijder golvend.

Maar mijn sterven een groeien
meelevend
onder mijn huid.

Ik wens mij de dood een gezel.

*

Kenmerk

Opvallend gewoon is liefde
want dat is het blijkbaar.

Daarom gaat mijn taal geen dwaalpaden,
niet langs omwegen naar gezochte vergezichten;
bekend terrein wordt niet opnieuw in kaart gebracht.
Maar rustig volg ik de route van onze voorgangers
en wandel de gebaande wegen naar de gemeenplaats:

vanzelfsprekend liefste
noem ik je liefste.

Dana Hokke (1930-2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter