Gedicht: Astrid Lampe – de levensverhalen van geknakte bloemen

Uit Zusterstad 2.0, de nieuwe bundel van Astrid Lampe.

de levensverhalen van geknakte bloemen
zijn in de bonus
de antecedenten van suïcidepoëten
liggen op straat
hoeveel roem
hoeveel bij elkaar verzonnen levens
wil je sterven
wij lezen met veel ruis
toondoof in de echokamer van de romantiek
besteed ik het roeptoeteren uit
de Afrikaanse olifant
zal met zijn lange snuit
het sprookje niet uitblazen
maar tamelijk stoïcijns
een bad nemen
zich om en om wentelen in de warme modderstroom van
dit reservaat
rood zand kleurt de immense vlakte
verschoond van indianenverhalen
de papierdunne oren gewassen
wappert de dikhuid je droog
tot je van top tot teen bloost
ontmaagd door regenboogreligie

Astrid Lampe (1955)
uit: Zusterstad 2.0 (2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter