Gedicht: Atte Jongstra – Die tragische wens

Pas verschenen: Furunkel, de eerst dichtbundel van Atte Jongstra onder eigen naam.

Die tragische wens

Een huis, op droesembodem van klatergouden
steen gemetseld en met purperslakkenverf
bestreken, vol van in laaiende lust gloedheet
gekitteld hoerenvlees
– dit huis, die tragische woning.

Een in krankheid ontloken, in bederf gebloeid,
ongunstrijk verwelkt fysiek (boelering, schoffering).
Waar eens uw dijen om een kogelsnede spanden,
loopt nu een platgetreden pad
– dit lijf, dat tragische lichaam.

Waar tusen huisvlam en inktvlek ik tast naar uw
uitgewoonde gaten, waar ik u dubbelzijdig steken ga
en wij diep verbonden raken. Daar zullen wij wel
samen blijven
– dit verlangen, die tragische hoop.

Atte Jongstra (1956)
uit: Furunkel (2018)

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter