Gedicht: Theo Sontrop – vier kwatrijnen

Uit Het alfabet, een boekje van Theo Sontrop met tekeningen van Joost Roelofsz.

F
‘Fuck flowers,’ sprak de man die de natuur verachtte,
maar als het sappig ooft hem later tegenlachte,
ontging hem hoe er op zijn wenken was gevlogen,
wijl hommel, bij en dar zich weerden naar vermogen

H
Huilen? Te laat, en voor straf nog gespleten.
In het Huis hokt de Baas, Hij heeft je vergeten.
Wat er uit je verdween wordt door niemand geweten.
Door het tasten onthand valt je leed niet te meten.

N
Naaien, men weet het, beneemt hem het leven.
Zijn neus, verpoederd, doet de Chinees verstijven.
Zo kan Li Po zijn buurman horens geven.
Dat dus Nabokov over Freud en Gogol zwijge!

P
Palmström weet nu wat schoonheid biedt:
Morgana’s beeld, waarvan zijn blik geniet.
Maar mét krimpt weer het ego in zijn hulsel.
Wat is nu waar, bepeinst hij, en wat vulsel?

Theo Sontrop (1931-2017)
uit: Het alfabet (1975)

———————————-

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Gedicht: Theo Sontrop – vier kwatrijnen

  1. Henk van der Haar schreef:

    Wat F betreft: moet het misschien ‘dar’ zijn in plaats van ‘daar’?

Laat een reactie achter