Gedicht: Jan Eijkelboom – Een haan kraait

Een van de nieuwe titels in de DBNL: Wat blijft komt nooit terug, de debuutbundel uit 1979 van Jan Eijkelboom.

Een haan kraait

De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z’n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.
Onbegrijpelijk, later.

Jan Eijkelboom (1926-2008)
uit: Wat blijft komt nooit terug (1979)

———————————-

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter