Gedicht: Aleidis Dierick – Priester schiet duiven in kathedraal

Priester schiet duiven in kathedraal

Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.

De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.

De zomermiddag heet gesmolten blauw de ramen
verbazing gans zijn lichaam wit verdriet extase
alsof hij lag heel hevig in een vrouw
verzadigd maar dat weet hij niet.

Aleidis Dierick (1932)
uit: Gedichten voor een man (1978)

———————————-

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.