Gedicht: Paulus Strick van & tot Linschoten – Rijpe jaren

Mannelijke jaren
Allegorie

Gelijk ’t voorzichtig, langzaam,
Wiskunstig uitgereekend,
Oplettend voorwaarts treden
Des welberaden kunstnaars
Op ’t strakgespannen lijnkoord,
Zoo is de tred en wandel
Des mans in rijpe jaren
Op ’t pad van ’t menslijk leven,
Dat zonder kronkelbochten
Rechtuit voor zijne voeten
Langs gladgebaande wegen
Onfeilbaar open liggend,
Hem nimmer zal doen dwalen,
Maar steeds voor valse stappen
En dwaasheên zal behoeden.

Nooit zal ’t gevaarlijk mengsel,
Uit loog en morssige asse*
Door ’t vuur tezaamgesmolten,
Het smijdig kurk der zolen
Des kunstenaars bezoedlen;
Neen: met het zacht, weldadig,
En rampverwijdrend kalkwit
Zal hij zijn toverschreden
Met kloek beleid verzekren.
Geen helm van logge zwaarte
Zal ooit zijn’ schedel dekken,
Geen zwerm van vederbossen
Zijn evenwicht vermindren,
Noch ’t deinend pluimgewapper
Zijn zinnen ooit bedwelmen:
o Neen: met bloten hoofde,
En zonder kruinversiersel,
En met geen ander deksel
Dan zijne ronde haren
Zal hij zijn kunstvertoning
In stillen ernst beginnen.
Geen dor noch wormziek elshout
Zal hem tot steunsel strekken,
Of tot den dans geleiden;
Hij heeft geen leuning nodig;
Een stevige eiken weegstok
Is slechts in zijne handen,
Om ’t evenwicht te houden.
Hij gaat daarmee bedachtlijk
En stap voor stap naar ’t einde
Der smalle loopbaan henen;
En nu van zich verzekerd,
En geen gevaar meer duchtend,
Vertoont hij ligt en sierlijk
De grootsche meesterstukken
Van zijne kunst aan ’t gapend,
Verwonderd volksgewemel,
Dat hem met handenklappen
Begroet, of, heeft hij nijdaards,
Kwaadaardig, lastrend, uitjouwt.
De voorzorg aan zijn versnen,
Zijn vrije, bloote schedel,
De deugd des eiken weegstoks,
De vaste balk van hennip,
De rechte weg naar ’t einde,
Zijn langzaam voorwaartsschreden,
Zijn kalme ziel en wijze
Behoedzaamheid in alles
Behielden hem te gader.
Zoo ook behouden kloekheid,
Een wakend denkvermogen,
Een scherp doordringend inzicht,
Een trouwe vriend of raadsman,
Standvaste grondbeginsels,
Oprechte levenswandel,
Bedaarde rust in onheil,
Voorzichtigheid in voorspoed,
En vrijdom van vooroordeel.
Door wel gewikte stappen,
De man in rijpe jaren

(1807)

Paulus Strick van & tot Linschoten (1769-1819)

* gevaarlijk mengsel uit loog en morssige asse = zeep

———————————–

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter