Gedicht: Hajo Albert Spandaw – Bij den uitgang van het jaar

Bij den uitgang van het jaar

Daar bromt de laatste slag! een jaar ligt weêr bedolven
In d’ oceaan des tijds. Op de afgelegde baan
Werd menig levensboot verslonden door de golven,
Trof menig, hoe verzeild, in ’t einde een wijkplaats aan.
Een zekre wijkplaats? neen! wij worstlen met gevaren,
En dobbren, tot de zee ook onze boot verslindt….
Gelukkig hij, die, hier verzwolgen door de baren,
Op ’t meer der Eeuwigheid een veilge haven vindt!

Hajo Albert Spandaw (1777-1885)
uit: Poëzij (1809)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.