Gedicht: Frederik van Eeden – Ster-licht Gewelf! – Uitspansel eindeloos!

Ster-licht Gewelf! – Uitspansel eindeloos!
Waereld van Liefde! – Ruimten zonder Naam!
Hoe kan dit woonen in zóó klein lichaam,
In een eng huis, zóó wankelend en broos?

Hoe vat één Ziel, leevend zóó korte poos,
In zich de Ziel van àl wat leeft, te saam,
Dat zij durft noemen ’t Weezen en den Naam
Des één’gen Gods, die àl is en àltoos?

Een mensch kruipt oover d’aarde, arm en blind,
En zoekt zijn brood en loopt en lacht en spreekt,
En speelt zijn leeventje als een klein, druk kind,

Totdat één Vonk zijn dorre Ziel ontsteekt
En ook in hèm de Waereldbrand uitbreekt
En hij zijn God bij ’t licht dier Vlammen vindt. –

Frederik van Eeden (1860-1932)
uit: Ellen (1891)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter