Gedicht: Ellen Warmond – Dichter & Poëzie

Dichter

Hij speelt met woorden als
een kind met blokken
pakhuizen wanhoop worden ingedeeld
tussen begrippen en hun synoniemen
een onbevangen schijnbaar doelloos
spel maar in zijn mond
rijden de speelgoedtreinen eenzaamheid
langs radeloze klankrails in het rond.


uit: Proeftuin (1953)

Poëzie

Poëzie is een steen
die een steen ontmoet
en moet slikken van ontroering

een wonder maar nog onvertaald

want zonder taal zijn er alleen
een steen en een andere steen.

uit: De huid als raakvlak (1964)
Ellen Warmond (1930-2011)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter