Gedicht: Anna Achmatova – Laatste toost

Deze week vijf Russische gedichten, gekozen, vertaald en toegelicht door Hans Boland, in 2015 winnaar van de Martinus Nijhoff-prijs. Vandaag de vierde: Anna Achmatova. Toelichting onder het gedicht.

Laatste toost
(Последний тост)

Op mijn bestaan vol nijd en spijt,
Ons huis in stof en as,
Ons samenzijn in eenzaamheid –
Op jou hef ik het glas;
En op die ogen kil en dof,
Die mond, die mij verried,
En op de wereld wreed en grof,
Op God, die ons verliet.

27 juli 1934

Anna Achmatova (1889-1966)
(Анна Ахматова)

Anna Achmatova behoeft eigenlijk geen introductie. Ik heb voor het volgende gedicht gekozen omdat ik ooit een Nederlandse dichter tegenkwam die het – in mijn vertaling – uit zijn hoofd had geleerd, en een mooier compliment kun je als poëzievertaler niet krijgen.
• Hans Boland

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter