Gedicht: Vicky Francken – Laat ik je een gewetensschaap stellen

Uit Röntgenfotomodel, de debuutbundel van Vicky Francken.

 

Laat ik je een gewetensschaap stellen

Vier poten, wollig, met bolle ogen.
Wat ziet het als je regent dat het grient?

Dep je je laarzen droog met mossels
van de eerste vangst, tilt de wind alweer

een lange rok, proost, op: hoog water.
Wat huist er aan nazatigs

in je lijf dat het zo stijf en oud
vervalt in louter rasecht later,

kaarsrecht vallen, stollen als op hol
geslagen paarden.

Vicky Francken (1989)
uit: Röntgenfotomodel (2017)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , , , . Bookmark de permalink.