Gedicht: Frans Boermans – Twië bein

Twië bein (De veuroetgank )

Ik heb allang gezwege, ik heb ’t noeëts gezag.
Ik woel d’r neet um lège. maar ik had ’t waal verwach.
Nao jaore lang studere kwaam ik d’r nog neet oeët.
Ik bleef maar prakkezere. wie kóm ik toch veuroeët?

Mien linker bein en mien rechter bein.
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein geit op en det ander neer.
En as ze dao mit vaerdig zien, beginne ze alweer.
Mien linker bein en mien rechter bein,
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein löp héj en det ander dao.
En ze laupe zich al jaore achternao.

Ik ging ’t ónderzeuke, ik keek nao alle bein.
Oet waas now net ’t leuke, die deje’n ‘t, ein veur ein.
Ik snap nów auk de raeje, waorum die bein zoee gaon.
Die mótte blieve traeje. want anders bliefste staon.

Mien linker bein en mien rechter bein.
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein geit op en det ander neer.
En as ze dao mit vaerdig zien, beginne ze alweer.
Mien linker bein en mien rechter bein,
die laupe nów al jaore naevenein.
Det ein löp héj en det ander dao.
En ze laupe zich al jaore achternao.

Frans Boermans (1917-1999)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Laat een reactie achter