Gedicht: Aleidis Dierick – Vernissage of de tuin bestaat

Vernissage of de tuin bestaat

I

Nu wordt het water hoorbaar in de stilte.
Zo was de regen vroeger aan het raam
toen ik een kind was en bij bomen woonde
en als de vossen was, heel blond, en zonder naam.

De wortels groeiden glanzend uit de duinen,
de zomers rijgden zich als kralen aan elkaar,
ik viel verrukt een ander lichaam tegen
in helder water, de bodem stil en klaar.

De vennen blonken donkergroen en vonkten
lang voor het onweer losbrak op de hei.
Geluk is drijven in voorzichtig water,
de regen over ons groen als de wei.

Aleidis Dierick (1932)
uit: Een zomer voorzien (1977)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink.