Mijn knech kom

Door Marc van Oostendorp

Waarom laat je in het Nederlands zo makkelijk een /t/ weg? En waarom zeg je er juist weer zo makkelijk een op plaatsen waar jehem niet verwacht? Daarover gaat mijn zondagochtendminicollege!

Over Marc van Oostendorp

Marc van Oostendorp is onderzoeker aan het Meertens Instituut (KNAW). hoogleraar aan de Radboud Universiteit en hoofdredacteur van Neerlandistiek. Hij heeft een website, een YouTube-kanaal en een Twitter-account.
Dit bericht is geplaatst in column, video, vlog met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Mijn knech kom

  1. Lucas Seuren schreef:

    Ik zie de causale relatie niet tussen het gemak waarmee een (mede)klinker te maken is en de betekenis die de betreffende (mede)klinker bijdraagt. Evenmin snap ik waarom we eenvoudig iets zouden toevoegen omdat het toch geen betekenis heeft? Bovendien, hoe ‘ingewikkeld’ zijn de meeste andere klanken? Wordt dat gemeten op basis van taalverwerving?

    Een eigen observatie tot slot; in het Engels, zowel Brits als Amerikaans, is de t ook een medeklinker die enorm vaak weggelaten wordt. Voor mijn gevoel zelfs nog veel vaker dan in het Nederlands, al kan die indruk simpelweg voortkomen uit een grotere mate van oplettendheid. Ik heb soms het idee dat de t dan als een soort van brug functioneert tussen twee syllaben, en dat men dan een sprongetje maakt in plaats van de brug neemt.

Reacties zijn gesloten.