Gedicht: Robert Anker – Heimwee naar de eerste woorden

Robert Anker overleden.

 

Heimwee naar de eerste woorden

De muze kent misschien geen babel maar ze kende mij
ze toetste met haar vingertoppen woorden in mijn stel
gewone woorden losgetikt uit wat ineens bestond: de taal
akker beekje ochtend straatweg wind een koelte ruisend
kwam het aan ik stond bij het raam het licht was zuidelijk
het werden deuren naar een naastebije wereld die uitsluitend
in de sponning van die woorden kon bestaan het wonder
bleef duren tot voorbij de stem van moeder die mij riep
de muze riep ik werd herkend op stel en sprong naar binnen.

Robert Anker (1946-2017)
uit: Heimwee naar (2006)

 

Dit bericht is geplaatst in gedicht, geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.