Outreach

Even wat ontspanning in ons managershorrorfeuilleton De verleden tijd van lijken.

Door Marc van Oostendorp

Terwijl zijn in managers veranderde collga’s om het hardst afstand namen van de neoliberale financialisering en valorisering van de wetenschap, zat Joop, de specialist in middelnederlandse voegwoorden achter zijn bureau en niesde.

Hij had twee weken eerder een mailtje gekregen waarmee hij nog steeds in zijn maag zat. “Hallo meneer,” had erboven gestaan.

“Wij moeten van school een klokhuis-item maken over taal. We moeten daarvoor een expert filmen. We willen u graag filmen over de middeleeuwen. Komt het u volgende week woensdag uit? Volgens de reisplanner zijn we er om 09:06. Groetjes, Jasper.”

Behalve als kind door zijn vader op 8mm was Joop nog nooit gefilmd.
Hij vond het te prijzen dat scholieren inmiddels nieuwe media-technieken werd bijgebracht, en hij wist ook dat zijn leidinggevende, Wouter, veel waarde hechtte aan wat hij outreach noemde. “Waarom doe je niet wat aan outreach?” hat Wouter tijdens het laatste functioneringsgesprek gezegd. “Er is bij een breder publiek veel belangstelling voor de middeleeuwen.”

“Jawel, maar volgens mij niet voor het middelnederlandse voegwoord.”

“Maar je kunt het toch wel in een wijder perspectief plaatsen? De ontwikkelingen rondom het voegwoord weerspiegelden toch zeker wel bredere trends die mensen nu nog steeds aanspreken? Het hoeft niet meteen seks te zijn, bewaar me, we zijn hier wel een wetenschappelijke instelling! Maar wat denk je bijvoorbeeld van xenofobie? Of zorgen om het milieu?”

Wouter had voorgestelddat Joop grappige middeleeuwse plaatjes zou twitteren, maar Joop bleef erbij dat er te weinig plaatjes waren van voegwoorden. Een door scholieren geproduceerd Klokhuis-item gold misschien ook als outreach? En dus zat hij nu zenuwachtig te wachten tot de scholieren zouden komen. Hij hield eigenlijk niet van camera’s, hij wilde verder werken aan een artikel over de interne structuur van ofte, maar hij had nu eenmaal ja gezegd tegen Jasper en diens ploegje.

Daar waren ze al: drie jongens en een meisje. Joop verbaasde zich nog even over het enorme verschil in lengte tussen deze klasgenoten, maar herinnerde zich toen dat ze brugklassers waren. En ondertussen had Sem, de kleinste, al een camera geïnstalleerd op een heus statief en Jasper een papiertje met vragen uitgevouwen, terwijl de andere twee kinderen giechelend toekeken.

“Meneer Joop,” zei Jasper nadat Sem had gezegd dat hij mocht beginnen. “Wanneer begonnen volgens uw mening de middeleeuwen?”

Over Marc van Oostendorp

Marc van Oostendorp is onderzoeker aan het Meertens Instituut (KNAW) en hoofdredacteur van Neerlandistiek. Hij heeft een website, een YouTube-kanaal en een Twitter-account.
Dit bericht is geplaatst in geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.