Poëzie, politiek en meeuwen

Door Bart FM Droog

In 1909 schreef de Vlaamse priester/dichter Cyriel Verschaeve het gedicht ‘De meeuw‘. Dat gedicht werd jaren later het lievelingsgedicht van een Vlaams meiske. Ze vond het zo mooi dat ze het op haar 88ste nog uit het blote hoofd kon voordragen. Inmiddels was dit meiske schoonmoeder van de Belgische politicus, poëzieliefhebber en haikuïst Herman van Rompuy geworden. Om zijn schoonmama te plezieren plaatste hij in 2007 het gedicht ‘De meeuw’ op zijn site http://hermanvanrompuy.typepad.com/.  

Begin dit jaar ontdekt de Franstalige journalist Jean Quatremer dat gedicht. Dat mag beslist apart genoemd worden, want volgens diverse Belgische bronnen is Quatremer het Nederlands niet machtig. Desalniettemin schreeuwt Quatremer moord en brand, want Cyriel Verschaeve was in de Tweede Wereldoorlog nogal op de Duitse hand en werd daarom na afloop van de wereldbrand ter dood veroordeeld. Hij vluchtte naar Oostenrijk, waar hij in 1949 stierf.

Na zijn dood werd er nog eindeloos met zijn lijk gezeuld – een ‘commando’ van Flaminganten roofde zijn gebeente uit Oostenrijk, herbegroef het in Vlaanderen. De Belgische staat groef het weer op om het vervolgens onder een dikke laag gewapend beton te herbegraven – maar dit terzijde.

Want, stelde Quatremer, is het niet schandalig dat EU-voorzitter Van Rompuy meewerkt aan de rehabilitatie van een nazidichter?

Het Nederlandse periodiek Elsevier presenteerde het zelfs nóg bonter: “Dat het vers over een meeuw gaat, is ook pikant: het was het symbool van de Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland. Nog altijd wordt het herkenningsteken gebruikt door extreemrechtse-groepen in Vlaanderen. De meeuw wordt overigens ook gebruikt in het logo van de PVV.”
(zie: Elsevier: ‘Van Rompuy heeft gedicht van nazipastoor op site staan‘)

Nu is het natuurlijk krankzinnig om Herman van Rompuy te verwijten dat zijn – inmiddels overleden – schoonmoeder een gedicht uit 1909 in haar hart gesloten had of dat Van Rompuy Verschaeve zou willen rehabiliteren. Cyriel Verschaeve was een merkwaardig en omstreden man. Maar in 1909 was hij beslist geen nationaal-socialist. Sterker nog: het nationaal-socialisme moest toen nog worden uitgevonden. Ook is het te idioot voor worden om dat Vlaamse gedicht te koppelen aan de NSB en dan de sprong naar de PVV te maken.

Want hoeveel meeuwen ook door politici met Nederlandskleurige verf beklad worden, de meeuw is en blijft een apolitiek wezen.

Helaas is Van Rompuy gezwicht voor al het stupide gebrul en heeft hij Verschaeve’s gedicht verwijderd. Dat is begrijpelijk – als EU-voorzitter heeft hij wel belangrijkere zaken aan zijn kop – maar wel jammer.

Zie ook:
Joods Actueel: ‘Herman van Rompuy verwijdert gedicht Cyriel Verschaeve‘.
NPE Nieuwsblog: Van Rompuy wist Verschaeve
Schrijversgewijs.be: Cyriel Verschaeve
Rechts actueel: ‘Huidige leider EU is een notoir nazi!‘[spottend].
Voorpost: Cyriel Verschaeve-herdenking, 40 jaar operatie Brevier.
Bron illustratie: Wilderswebwinkel.nl

Dit bericht is geplaatst in letterkunde met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Poëzie, politiek en meeuwen

  1. Anoniem schreef:

    Hij blijkt inderdaad "een natte dweil" te zijn

Reacties zijn gesloten.