Spelregels?

De PvdA pleit in een campagnefolder voor ‘heldere, eerlijke spelregels’. Ook de regering vroeg in een deze week goedgekeurde participatieverklaring aan nieuwkomers om zich aan de ‘spelregels’ van de samenleving te houden. Waarom ‘spelregels’ en niet kortweg regels? Daarover gaat mijn zondagochtendminicollege van vandaag.

Geplaatst in column, vlog | Getagged | Een reactie plaatsen

4 maart W.F. Hermans en Multatuli

Op zaterdagmiddag 4 maart houdt Marc van Zoggel een lezing over W.F. Hermans’ bemoeienis met Multatuli. Hermans schreef de biografie De Raadselachtige Multatuli (1987) eerste druk 1976. Van Zoggel zal ingaan op de totstandkoming daarvan. Hij is onderzoeksmedewerker aan de Volledige Werken van Hermans bij het Huygens ING Instituut.

Locatie: Doelenzaal Universiteitsbibliotheek van Amsterdam
Tijd: 15 uur
Introducé(e)s zijn van harte welkom.

Om 14.00 uur (13.30 inloop met koffie en thee) wordt eerst de Algemene Ledenvergadering van het Multatuli Genootschap gehouden.

Geplaatst in evenementenagenda | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Toon Hermans – Mien, waar is mijn feestneus

Mien, waar is mijn feestneus

Een overspannen bakker, een brave man uit Tiel
Ging naar een psychiater met een splinter in z’n ziel
Maar ziet, de psychiater, was ook niet al te fris
Die riep ineens: “M’n hemel, nou weet ik wat ik mis
M’n neus, m’n neus, Mien waar is m’n neus?”

Mien waar is m’n feestneus, Mien waar is m’n neus?
Waar is m’n feestneus gebleven?
Ik mot ‘m hebben als ik naar ’t feesie ga
Ik zag ‘m net nog leggen in de lala, lalalala
Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Call for papers Jaarcongres De Zeventiende Eeuw 2017

Geheime Praktijken. Secreten, spionage en stiekem gedoe in de zeventiende eeuw

Zaterdag 26 augustus 2017, Universiteit van Amsterdam

De zeventiende eeuw wordt regelmatig aangeduid als “The age of secrecy”. Maar terwijl er internationaal veel aandacht is voor geheimhouding, spionage en clandestiene kennis, zijn deze thema’s in de geschiedenis van de Nederlanden nog maar mondjesmaat onderzocht. De Republiek in het bijzonder wordt eerder gezien als een relatief open en tolerante samenleving dan als een land van geheimhouding. Toch weten we dat stiekem gedoe ook in de Nederlanden geen uitzondering was: bestuurders konkelden in achterkamers, Den Haag en Brussel waren centra voor spionage, er werd in geheimschrift geschreven en gildes, handelaren, wetenschappers en kunstenaars hielden vakkennis vaak angstvallig voor zich. Bovendien werden nut en noodzaak van geheimen op verschillende terreinen bediscussieerd en werd (het ontdekken van) geheimhouding verbeeld op schilderijen en in allerlei teksten. Meer onderzoek is nodig om deze vormen van geheimhouding te onthullen. Dit congres wil daarom een zo breed mogelijk scala aan geheime praktijken belichten om antwoord te geven op de vraag: was de zeventiende eeuw voor de Lage Landen inderdaad de eeuw van de geheimhouding? Lees verder

Geplaatst in call | Getagged , | Een reactie plaatsen

Deze week verschijnt: nieuw nummer Over taal

Interview: ‘Guillaume Van der Stighelen: Taal moet altijd imperfect zijn’ (door Christophe Bell)

Een interview met de medeoprichter van het internationale reclamebureau Duval Guillaume, nu onder meer singer-songwriter van de Antwerpse Grungblavers. Een gesprek over dialect en schoonheid, over cultuur en onderwerping. Het interview werd afgenomen/geschreven door een taalstudent! Chapeau!

Taalwerk: ‘West-Vlamingen en het muggengeheugen: feiten en fictie’ (door Anne-Sophie Ghyselen)

De West-Vlaamse g/h-wissel breidt uit! ‘Dat het kenmerk niet uniek is voor West-Vlamingen, komt amper ter sprake. Tijd voor opheldering.’ Lees verder

Geplaatst in tijdschriften | Getagged | Een reactie plaatsen

En eischt mijn God mijn hart voor zich alleen?

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (112)
Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan?

Door Marc van Oostendorp

Wat betekent het woord en? En dan vooral aan het begin van een zin, waar je het vaak kunt weglaten? Waarom zou je het dan gebruiken? Waarom zou een vakkundig dichter als Hélène Swarth het aan het eind van een lange carrière in een bitter gedicht tweemaal gebruiken?

Jaloersche God! hoe naamt gij, éen voor éen,
De laatste vreugden, die mijn rouw nog had!
Zoo kil en donker wordt mijn winterpad.
De laatste gloor van avondrood verdween,
Aan ’t bruine struikhout bleef geen bloem, geen blad.
Ik zoek omhoog een ster – en vind er geen.
En eischt mijn God mijn hart voor zich alleen,
Mijn hart, dat eens tot lieven zich vermat?

Ik word gedreven door uw noodlotswind
En ‘k vind niet eens meer tranen voor mijn smart.
En weet gij niet dat uw geslagen kind
Niet kussen kan de roê, die sloeg zóo hard?
Zoo ‘k dof berust verg niet dat nog u mint
Dit door uzelf verbrijzeld liefdehart.

Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Paul Meeuws – Liedje

Uit De geluidende debuutbundel van Paul Meeuws.

 

Liedje

Omdat een liedje – gekortwiekt
naar de mode van toen – niet van de tijd loskomt,
moet het daar blijven, ontloopt het de klok
zonder tijdloos te worden.

Ongezongen blijft het een ding,
een verknoopt elastiekje in de broekzak van je geheugen,
steels appèl aan je stembanden.

Jongensadem trekt weer door je heen zodra je het zingt.
Je maakt je weer druk over haarlengte, pijpbreedte,
de mascarablikken van meisjes. Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Boekpresentatie Idolizing Authorship & interview Christiaan Weijts

Of we het leuk vinden of niet, dat we in een Celebrity Society leven zal niemand ontkennen. Celebrity mag dan vooal betrekking hebben op filmsterren, popidolen en sporthelden, het fenomeen is allerminst voorbehouden aan de wereld van entertainment en populaire cultuur. Ook in de literatuurgeschiedenis kunnen tal van celebrities worden gevonden

Op donderdag 9 maart 2017 zullen Gaston Franssen (UvA) en Rick Honings (UL) de door hen samengestelde bundel Idolizing Authorship. Literary Celebrity and de Construction of Identity, 1800 to the Present ten doop houden. Tijdens een klein symposium komen beroemdheden als Henrik Ibsen, Harry Mulisch en Haruki Murakami aan de orde. Het eerste exemplaar wordt overhandigd aan Christiaan Weijts. Hij werd door de publicatie van zijn roman Art. 285b (2006) in een keer een literaire ster. Hij zal door Franssen en Honings worden geïnterviewd.  Lees verder

Geplaatst in evenementenagenda, pas verschenen | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Wederwaardigheden bij het editeren: literatuur tussen het puin

                                                                                                       door Viorica Van der Roest

Het was op 3 maart 2009 overal in het nieuws: de instorting van het Historisch Archief in de Severinstrasse in Keulen. Terwijl ik die avond naar het Journaal keek, kwam daar natuurlijk ook de grote hoeveelheid historische bronnen ter sprake die door de aarde was opgeslokt. Wat erg, dacht ik, al die oude handschriften en oorkonden. En toen kwam, met een schok, een andere gedachte: Parthonopeus! Tegenwoordig weet ik alle bewaarplaatsen van de handschriftfragmenten van de Parthonopeus van Bloys uit mijn hoofd, maar zo ver was ik in 2009 nog niet. Ik wist alleen dat er een aantal fragmenten op verschillende plaatsen in Keulen lagen. Ik ben nog nooit zo snel op het repertorium van Kienhorst afgestoven als die keer. Een snelle bladersessie leerde me dat er, helaas, inderdaad twee fragmenten in het Historisch Archief hadden gelegen, afkomstig uit twee verschillende handschriften. Die lagen dus nu tussen het puin. Zouden ze nog gered kunnen worden? Lees verder

Geplaatst in edities, letterkunde | Getagged , | Een reactie plaatsen

Nogal vele woorden

Door Marc van Oostendorp

Er is al vaker geschreven over het verschil tussen veel en vele, maar de 33 pagina’s die de Utrechtse taalkundige Eddy Ruys eraan wijdt in het wetenschappelijke blad Glossa laten ineens allerlei nieuwe kanten van dit paar zien.

Er is om te beginnen een verschil tussen niet-telbare stofnamen zoals wijn en telbare woorden als flessen:

  • veel boeken
  • vele boeke
  • veel wijn
  • vele wijn (uitgesloten)

Op het eerste gezicht doet het feit dat vele op een –e eindigt vermoeden dat we hier een bijvoeglijk naamwoord te pakken hebben: zoals we naast fijn de vorm fijne hebben, zo hebben we naast veel vele. Alleen reageert fijn heel anders op deze woorden: Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , | Één reactie