Naar Manchester voor de fonologie

Door Marc van Oostendorp

Vandaag reis ik weer naar Manchester, voor het grootste evenement voor fonologen ter wereld: de Manchester Phonology Meeting. Het is mijn favoriete congres, en vorig jaar maakte ik er het bovenstaande vrolijke filmpje over.

Of het dit jaar weer zo vrolijk wordt, valt natuurlijk te bezien. Het is de 25e editie, maar de feestelijkheden worden – neem ik aan – opgeschort. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , | Één reactie

Gedicht: Pieter Boskma – Één

In 1988 werd de eerste C. Buddingh’-prijs uitgereikt, voor het beste debuut van 1987. Er waren acht bundels genomineerd, en uit vijf daarvan leest u deze week een gedicht, geselecteerd door dichteres Hester Knibbe. Komende vrijdag komt er een gratis e-boekje beschikbaar, met daarin een gedicht uit alle acht de bundels – opmerkelijk genoeg van acht dichters die ook vandaag de dag nog poëzie schrijven. Als tweede een gedicht van Pieter Boskma.
.

Één

en één begaf zich naar Binnen-Turkije
zwom al in denkbeeldige Ephesus bronnen
en voelde de hangende waan van de tuinen
vlak over de heuvels naar Bagdad of naar
Noachse splinters op Mount Ararat.
en één wierp netten in Ligurisch water
droomde de goudgloed ver over Toscane
omhing met flessen het murmelend boegbeeld
en zag in de golven de ankers gevangen
aan borsten straknat in het kleed.
en één riep de tokeh en drumde de regen
uit laag wolkendek en mat
een bloedend gepreveld gebed aan het offer
dat sterft in de Balinese dans.
en één sliep in de stuivende tenten
onder de vochtige rust van kamelen
reeg drie weken gaans naar de navel der wereld
als wat kralen aan vluchtig draad
door nóg één gesponnen die hijgt om zaad.

Pieter Boskma (1956)
uit: Quest (1987)

 

Geplaatst in geen categorie | Getagged , , | Een reactie plaatsen

‘Nou nee’ betekent (misschien) ‘ja’

Door Lucas Seuren

Vrouwen zijn helemaal geen onbegrijpelijke wezens, mannen moeten gewoon beter opletten. Dat is de boodschap van een meisje dat werd geïnterviewd door Trouw voor een artikel over gedrag van tieners in een zwembad. Het artikel verhaalde over de aandacht die meisjes krijgen in het zwembad van jongens, welk gedrag gewenst of ongewenst is, en hoe ze daarmee omgaan. Het artikel is een ware schatkamer voor sociaaltaalkundigen, met name als je meer wilt weten over “hofmakerij” onder kinderen van rond de 12 jaar. Maar wat mij nog het meest intrigeerde was wat de meisjes vertelden over hoe ze omgingen met het gedrag van de jongens.

De meisjes snappen er namelijk maar niks van dat jongens moeite hebben met de signalen die de meisjes geven, over of ze wel of niet geïnteresseerd zijn. Eerst lijkt dat ook vrij logisch, een van de meisjes, Anieke genoemd in het artikel, zegt dat als ze iets niet wil ze gewoon nee zegt. Hoeveel helderder wil je het hebben. Maar daarna raakte ik toch echt de draad kwijt. Als ze iets wel willen, of zelfs maar misschien willen, dan zeggen ze namelijk nou nee. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , | 4 Reacties

Het eindexamen Frans is niet veel beter

Door Marc van Oostendorp

Dat er problemen zijn met het eindexamen Nederlands, dat weten we nu wel. Ruim dertigduizend scholieren klaagden dit jaar bij de scholierenvakbond LAKS. Maar hoe zit het met andere examens? Om dat proefondervindelijk te onderzoeken besteedde ik de afgelopen zondag aan het eindexamen Frans (vwo).

Dat viel niet mee. Eigenlijk doen zich er vrijwel dezelfde problemen voor als bij het eindexamen Nederlands. Wij neerlandici zijn niet alleen.

Het begint met de teksten: een schier eindeloze parade van betrekkelijk korte teksten (twaalf) die allemaal van het type wist-u-dat zijn, het soort dat de gemiddelde redactie gebruikt om een gaatje dat ergens gevallen is nog op te vullen. Wist u dat er in East Anglia een universiteit is waar studenten een half uurtje siesta kunnen houden? Dat  een biohacker in Amerika onlangs zijn eigen DNA getest heeft? Dat het in Marokko sinds april 2010 is toegestaan om (bepaalde) Berber-namen aan je kind te geven? En zo maar door, en zo verder. Een aantal artikelen komen zelfs letterlijk uit een tijdschrift dat de onsterfelijk suffe titel Ça m’interesse heette, ‘Dat vind ik nou leuk’. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , | 2 Reacties

Dichter Alfred Schaffer nieuwe gastschrijver Universiteit Leiden

Dichter Alfred Schaffer is de nieuwe gastschrijver aan de Universiteit Leiden. Vanaf september zal hij met studenten poëzie schrijven, vertalen en herschrijven.

‘Op zijn best is het gedicht een cocktail van taalexperiment, fantasie, autobiografie, opinie en registratie,’ stelt Schaffer (Leidschendam, 1973). Hij zal de studenten leren over de onbegrensde mogelijkheden van de poëzie, over ‘het wilde experiment dat poëzie kán zijn.’ Schaffer is naast een gelauwerde dichter ook werkzaam aan de Universiteit Stellenbosch.

Tijdens zijn gastschrijverschap aan de Leidse universiteit zal Schaffer studenten laten zien hoe de experimentele vorm van poëzie kan worden ingezet om te spreken over politiek, en in het bijzonder de politiek in Zuid-Afrika. Voor Schaffer is engagement geen keuze van de auteur, maar een intrinsiek deel van de literaire tekst. ‘Schrijven is je engageren en dus is schrijven per definitie politiek.’ Lees verder

Geplaatst in evenementenagenda | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Charles Ducal – Ochtendritueel

In 1988 werd de eerste C. Buddingh’-prijs uitgereikt, voor het beste debuut van 1987. Er waren acht bundels genomineerd, en uit vijf daarvan leest u deze week een gedicht, geselecteerd door dichteres Hester Knibbe. Komende vrijdag komt er een gratis e-boekje beschikbaar, met daarin een gedicht uit alle acht de bundels – opmerkelijk genoeg van acht dichters die ook vandaag de dag nog poëzie schrijven. Als eerste een gedicht van Charles Ducal.
.

Ochtendritueel
Elke morgen worden wij herenigd.
In de keuken ligt het hoofd
onder de kraan. Ik sluit het aan,
het spreekt getrouw de ochtendbede:

brood. Het lichaam is vooraf gesneden,
uit de ijskast dampt de rode pot gelei.
Het offer aan de dag moet sober zijn.
Ik neem en eet, en voed de rede

met de nieuwe toestand in de krant.
Er wordt, zoals ook gister, veel geleden.
Dit verheugt, ik voel het huis in vrede,
hier alleen loopt alles in de hand.

Achter de rug kreunt nog een laatste trede,
droom en slaap plegen hun zwak verzet.
Boven ligt de nacht doorwoeld over het bed.
Het graf is leeg. Hij is herrezen.

Charles Ducal (1952)
uit: Het huwelijk (1987)

 

Geplaatst in gedicht | Getagged , , | Een reactie plaatsen

G

Door Bas Jongenelen

Heel dapper van iemand om een opiniërend artikel te schrijven waarvan alle woorden met dezelfde letter beginnen. Nog dapperder is de krant die het artikel plaatst. http://www.bd.nl/opinie/gazet-gelooft-gonzende-geruchten-grote-groep-ganzen-groeit-gestaag~abd77035/

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen

Tegen de moedertaalspreker?

Door Marc van Oostendorp

In bijna alle soorten van taalwetenschap staat de ‘moedertaalspreker’ centraal. Hij is de uiteindelijke rechter die mag beoordelen of je iets wel of niet zo kunt zeggen, hij is het model waarnaar mensen streven die een taal als vreemde taal aannemen, hij is degene die rechtvaardigt dat we zeggen dat de taalkunde gaat over een biologisch feit: het wonder dat jonge kinderen moeiteloos hun moedertaal oppikken.

Van wijlen Alan Davies en zijn lange strijd tegen het begrip ‘moedertaalspreker’ had ik nog nooit gehoord tot ik een artikel van John E. Joseph <€> las in het tijdschrift Language and Communcation.

En natuurlijk zijn er problemen met het begrip, vooral politieke. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , , | 2 Reacties

Een schoone historie van Palmerijn van Olijve : Hoofdstuk 123

Een seer schoone ende ghenoechelicke
historie vanden aldervroomsten ende vermaertsten ridder

Palmerijn van Olijve

sone van den coninck van Macedonien, ende van de schoone Griane,
dochter van Remicius, keyser van Constantinopelen,
de welcke vele wonderlicke avontueren in haren leven ghehadt hebben,
seer ghenoechelick ende playsant om lesen.

Uitzonderlijk vrij en eigenzinnig uit het Frans vertaald, soms versimpeld, dan weer herschreven, hier en daar erotisch gekruid en af en toe voorzien van een persoonlijke noot door een klassiek geschoolde Amsterdammer [?],
in de oudste bewaard gebleven druk van Jan Janszen, Arnhem 1613,
vrijwel zeker een herdruk van Jan Janszoon de Oudere, Arnhem 1602.

Hoofdstuk 123 van de in totaal 139 hoofdstukken.

Verantwoording (met naschriften)

Wie is wie in Palmerijn van Olijve?

Alle tot nog toe gepubliceerde hoofdstukken in één grotendeels herzien en verbeterd pdf-bestand: Palmerijn-feuilleton cumulatief van inmiddels 1066 pagina’s A4

Ook on-line leesbaar en downloadbaar als e-book (epub)

Geplaatst in edities, letterkunde | Een reactie plaatsen

Gedicht: Chr.J. van Geel – Mei

Mei

Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.

Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.

Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.

Chr.J. van Geel (1917-1974)

 

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen