Laarzen op het toneel

Door Ton Harmsen

‘Het vers sta wacker op zijne voeten’, schrijft Vondel in de Aenleidinge – een prachtige personificatie die leidt tot overwegingen over het schoeisel van het vers, de dichter en de toneelspeler. Vorige week schreef Roland de Bonth over de hooggekurkte laarzen, die naar toneelteksten verwijzen; hij wijst erop dat Balthasar Huydeoper dit woord gebruikt met de opmerking dat het vroeger een gunstige, maar nu in zijn ogen een ongunstige betekenis heeft. Voor Huydecoper duidt het niet meer de verhevenheid, maar juist de onnatuurlijkheid van het toneelspel in zijn dagen aan.

Lees verder

Geplaatst in letterkunde | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Lezen & het boek anno 2018: 10 minidocumentaires

Wat doen uitgevers en schrijvers met Instagram en Facebook? Wat lezen we nog en hoe? Waar halen we onze lectuur? Op deze en vele andere vragen zoeken de studenten van het mastervak Het literaire bedrijf vroeger en nu (Universiteit Antwerpen) een antwoord. Het resultaat is een reeks van 10 frisse minidocumentaires.

Audiobooks

(Bekijk deze video op YouTube.) Lees verder

Geplaatst in letterkunde, video | Een reactie plaatsen

Amsterdam uitbreiden met mooie woorden

Door Marc van Oostendorp

De drie grote planologische uitbreidingen van Amsterdam in de 20e eeuw

Gisteren verdedigde MaartenJan Hoekstra in Delft zijn proefschrift. Dat was niet zomaar een proefschrift, maar een dubbelpromotie in één persoon – zijn boek Stedebouwkundig(e) ontwerpen in woorden gaat zowel over bouwkunde als over taalkunde. Er waren dan ook twee promotoren: Han Meyer uit Delft, en ik. De bekende etymologe Marlies Philippa was wat je op andere universiteiten copromotor zou noemen, maar daar doen ze in Delft geloof ik niet aan. (In Delft duurt de oppositie ook een heel uur in plaats van 45 minuten en tekenen de promotoren de bul in een apart kamertje, zonder de rest van de commissie, heel eigenaardig.)

Jullie kunnen MaartenJans proefschrift hier downloaden en als ik jullie was en ik zou een leuk weekeinde willen, zou ik dat zeker doen: het is een rijk, dik boek, dat heel goed geschreven is en heel fraai geïllustreerd. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Tippy Verbrugh — Grafbloem

Grafbloem

Er is een bloem, die is mij ’t liefste,
Zij is niet schoon, zij geurt niet zacht,
De teere blaadjes hangen neder,
En zien niet dat het zonlicht lacht.

Daar bloeien bloemen vol van kleuren,
Daar prijken rozen rein en blank,
Daar geurt het blauwe boschviooltje,
En wiegt de lelie, wonderrank.
Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Hoe maak je carrière in de wetenschap?

Door Lucas Seuren

Het is niet iedereen gegeven: een carrière in de wetenschap. Dat merkte ik al voordat ik begon te promoveren. Weliswaar had ik met succes een onderzoeksmaster afgerond, maar het bleek lastig om een universiteit te vinden die mijn interesses wilde financieren. Uiteindelijk was pas mijn vijfde poging succesvol. En daarmee ben ik zeker geen uitzondering. Wie na zijn promotie door wil gaan komt bovendien voor nog grotere hordes te staan; afhankelijk van je discipline is de kans op een baan in de wetenschap 20%. Althans, dat is een cijfer dat regelmatig wordt genoemd. Een studie in Nature vorig jaar liet zien dat in het Verenigd Koninkrijk voor maar 3-4% van de promovendi een academische carrière is weggelegd! Lees verder

Geplaatst in column | Getagged | 6 Reacties

De popularisering van wetenschap moet op de schop

Door Marten van der Meulen

Gisteren schreef Maarten Keulemans een opinieartikel in De Volkskrant, getiteld Wetenschap, neem de bloggende wetenschapper eens serieus. Zijn belangrijkste punt: bij al dat gepraat over ‘maatschappelijke impact’ van wetenschap worden bloggers vergeten. Dat is zonde, en daar moet iets aan veranderen. Wetenschapsbloggers leveren vaak een geweldige bijdrage aan het publieke debat, ze zijn kritisch, delen kennis, geven inzicht in de wetenschap, en doen dat allemaal gratis en voor iedereen toegankelijk. Ik kan me alleen maar aansluiten bij Keulemans’ stuk. Ik zou zelfs verder gaan: de hele manier waarop er op dit moment wordt omgegaan met popularisering door wetenschappers moet veranderen.

Nationale Wetenschapsagenda

Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat de Nationale Wetenschapsagenda (NWA) verandering zou brengen in de Treurige Zaak van de Onbekostigde Popularisatoren. Want als er íets bleek uit de meer dan 11.000 vragen die werden ingestuurd, dan was het wel dat er een gat ligt in de overdracht van kennis van de wetenschap naar de maatschappij. Ontzettend veel mensen stelden namelijk vragen waar de wetenschap al een antwoord op had. Een deel van die vragen werd gebundeld in een boekje, Hoe zwaar is licht. Bizar detail: je zou denken dat dat boekje gratis was, in ieder geval voor de vragenstellers zelf, maar nee hoor, gewoon allemaal €19,99 aftikken. En dat terwijl regering en NWO de mond vol hebben van Open Science. Ahum. Wat begebeurde er verder met al die vragen? Een klein deel werd bekostigd en wordt nu onderzocht (in wat een bureaucratisch nachtmerrie van kafkaëske proporties schijnt te zijn). Maar al die andere vragen, daar gebeurde niks mee. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged | 23 Reacties

Dutch loanwords in Northern Sulawesi

Door Christopher Joby

Bahasa Indonesia (literally ‘language of Indonesia’) is a form of Malay used as a language of wider communication (LWC) in the Indonesian archipelago. Alongside this LWC, many other language varieties are spoken across the archipelago. The Dutch were more active in some parts of the archipelago than others and for longer, and so some of these varieties contain Dutch loanwords not found in Bahasa Indonesia.

Manado Malay is a Malay creole spoken by more than 500,000 in Manado in north Sulawesi. Furthermore, Prentice argues that it is spoken by many millions more as a second language across this region. The Dutch were active there from the mid-seventeenth century until the mid-twentieth century and as a result there was much language contact between Dutch and Manado. Nicoline van der Sijs writes that there are in fact more than 1,000 Dutch loanwords in Manado, three hundred of which are not found in Bahasa Indonesia. Christian missionary activity in the area means that some Dutch loanwords in Manado are Christian terms such as dominee (minister) and gebed (prayer). Prentice adds to these the term borgo from the Dutch burger (citizen) used to refer to those who speak Manado as a first language. Lees verder

Geplaatst in column, taalkunde | Getagged , | 3 Reacties

Promotie: Lisanne Snelders (Universiteit van Amsterdam, 6 juli 2018)

Hoe Nederland Indië leest. Hella S. Haasse, Tjalie Robinson, Pramoedya Ananta Toer en de politiek van de herinnering

Datum: 6 juli, 13:00 stipt
Locatie: Universiteit van Amsterdam – Aula, Singel 411, Amsterdam

Dit proefschrift is een onderzoek naar de politiek van de literaire herinneringscultuur rond Nederlands-Indië. De centrale these is dat de culturele herinnering aan Nederlands-Indië gecompartimentaliseerd is: verschillende perspectieven op de koloniale geschiedenis in voormalig Nederlands-Indië worden nauwelijks in samenhang begrepen, maar worden als het ware in afzonderlijke compartimenten geplaatst.

Deze compartimentalisering wordt onderzocht aan de hand van een vergelijkende analyse van drie auteurs: de witte Nederlandse Hella S. Haasse (1918-2011), de Indo-Europese Tjalie Robinson (pseudoniem van Jan Boon, 1911-1974) en de Indonesische Pramoedya Ananta Toer (1925-2006). De analyse richt zich op processen van betekenisgeving in de brede receptie van deze auteurs en hun werk, van distributie en kritische receptie tot toe-eigening in bijvoorbeeld adaptaties en discussies. In dit onderzoek naar het ‘sociale leven’ van literatuur worden inzichten uit postkoloniale studies, memory studies en de kritische studie van ras bij elkaar gebracht. Lees verder

Geplaatst in Hora est!, letterkunde | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Nieuw blog: Boekverslag

Door Marc van Oostendorp

Boekverslag is een nieuw blog van Lynn de Rijk en Colleen Kars. Iedere week vragen ze iemand naar zijn of haar favoriete boeken. De makers: “In deze eerste aflevering van boekverslag speelt Marc van Oostendorp de hoofdrol, hij is hoogleraar aan de Radboud Universiteit en hij werkt bij het Meertens instituut in Amsterdam. Marc vertelt in deze aflevering over een bundel van Gerrit Komrij, en dat doet hij met heel veel passie!”

Vanaf nu verschijnt Boekverslag iedere week op Neerlandistiek, telkens op donderdag.

(Deze video bekijken op YouTube)

Geplaatst in letterkunde, video, vlog | Getagged | Een reactie plaatsen

Ik en mijn rugzak

Voorwerp en herinnering: studenten uit de internationale Neerlandistiek vertellen (2)

De Universiteit van Nottingham in Engeland is een van de vele instituten wereldwijd waar Nederlands gestudeerd kan worden. Twee studenten bieden vandaag en morgen een kleine blik op hun leven. Ze hebben allebei een semester in Nederland doorgebracht, waarna ze hun bachelorstudie afrondden in Nottingham. In hun laatste examen schreven ze over een voorwerp, verbonden aan hun Nederlandse herinneringen. Gisteren verscheen de eerste bijdrage, vamdaag de tweede.

Helaas zit er aan deze mooie teksten ook een droevig randje. Ze zijn geschreven door een van de laatste lichtingen studenten Nederlands in Nottingham. Ondanks een breedgedeelde interesse voor de taal in het Verenigd Koninkrijk, zullen er volgend jaar nog maar twee plaatsen zijn in dit buurland waar het vak geleerd kan worden. Aan de twee schrijvers van deze blog zal het in ieder geval niet gelegen hebben: zij voerden actie voor het behoud van hun studie.(Anna P.H. Geurts)

Door Harriet Andrews-Garth

Toen ik in Duitsland woonde, heb ik een rugzak gekocht. Een grote, stevige rugzak uit denim, met twee dikke banden: lekker comfortabel. Dit was twee dagen voor mijn vertrek naar Nederland. Ik was zo bang om naar een nieuwe plek te gaan verhuizen. Daarom heb ik gedacht ’Wees bereid!’, zoals de scouts zeggen. Nadat ik mijn rugzak heb gekocht ben ik naar de supermarkt gegaan. Ik heb alles gekocht wat nodig is voor een uitdaging. Daarna heb ik alles in mijn rugzak gestopt.

‘Wat leuk!’ heb ik gedacht. ‘Nu gaat me niks gebeuren!’ En dat klopte. Ik ben door heel Nederland en België met mijn lieve rugzak gereisd. Ik heb de prachtige grachten van Amsterdam alsmede de schattige straten van Groningen ontdekt zonder problemen. Ik had alles bij me; ik was altijd goed voorbereid. Dat waren leuke tijden, en ik voelde me steeds veilig omdat ik mijn rugzak altijd bij me had. Die tijd was best wel gelukkig. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged | Een reactie plaatsen