Gedicht: Willem van Toorn – Twee wintergedichten

‘Twee wintergedichten’ was in 1993 een van de tien favoriete gedichten van Anna Enquist.
Twee wintergedichten

1

Alle bomen zijn dood
in de dorpslaan. Er staat winter
klaar om zijn werk te beginnen.
Nog heeft hij niet ontbloot

de witte zeis van het einde
van weer een jaar: hagel, sneeuw en
ijs. Maar zijn hand op de schede
ligt al gereed. Nu rijden

de boerenwagens naar een groot
hooibed voor een slaap van maanden,
vol dromen met de gil van hazen
na het hagelheet lood.
Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , | Een reactie plaatsen

Oproep Scriptieprijs 18e Eeuw 2016

Jaarlijks reikt de Werkgroep 18e Eeuw de Scriptieprijs 18e Eeuw uit aan de auteur van een masterscriptie over een aspect van de geschiedenis, literatuur, filosofie of beeldende kunst van de ‘lange’ achttiende eeuw (1670-1830). Scripties kunnen zowel in het Nederlands, Engels, Frans en Duits zijn opgesteld. Voor deze editie dient de scriptie in 2016 te zijn goedgekeurd, van excellente kwaliteit te zijn en zich door originaliteit of een interdisciplinaire benadering te onderscheiden.

De prijs bestaat uit een korte voorstelling van de scriptie op het jaarcongres van de Werkgroep 18de Eeuw, een geldbedrag van € 250 en de mogelijkheid tot publicatie van de scriptie in artikelvorm in het jaarboek van de werkgroep. Lees verder

Geplaatst in prijs | Getagged , | Een reactie plaatsen

’t Was alles hoogste Werklijkheid

Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten (116)
Het Nederlandse sonnet bestaat 452 jaar. Hoe is het de taal in die tijd vergaan?

Door Marc van Oostendorp

Het wordt tijd dat ik iets beken over deze reeks. De afgelopen maanden heb ik een aantal gedichten gecensureerd. Ik had er wel iets over te zeggen, maar ik zei het niet omdat ik het sonnet onacceptabel vond, maar omdat de dichter iets deed waarvan ik dacht dat het zijn of haar gedicht onaanvaardbaar maakte.

Er stonden woorden midden in een zin met hoofdletters.

Dat mag niet: hè bah, woorden met hoofdletters! In proza kom je ze al nauwelijks meer tegen; ik heb zelfs het gevoel dat je zo ongeveer op de rand van een psychose moet verkeren om zoiets te zeggen als “’t was alles hoogste Werkelijkheid.”

Maar nu kan ik er niet meer om heen, want een taalgeschiedenis aan de hand van Nederlandse sonnetten moet natuurlijk J.A. Dèr Mouw aandoen: Lees verder

Geplaatst in column | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Gedicht: Alexandr Poesjkin – De profeet

Deze week vijf Russische gedichten, gekozen, vertaald en toegelicht door Hans Boland, in 2015 winnaar van de Martinus Nijhoff-prijs. Vandaag als laatste: Alexandr Poesjkin. Toelichting onder het gedicht.

 

De profeet
(Пророк)

Ik sleepte me door de woestijn.
Mijn geest verdorstte, maar daar naakte
Een splitsing, waar een serafijn,
Zesvleugelig, de weg bewaakte.
Zijn vedervingers raakten licht,
Alsof ik droomde, mijn gezicht;
Toen kreeg ik zienersogen, starend,
Bang, als een opgeschrikte arend.
Dan raakte hij mijn oren aan
En deed mij het rumoer verstaan
Van engelen die opwaarts schoten
En van het bevend firmament
En van een schichtig zeeserpent
En van het uitbotten van loten. Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Wederwaardigheden bij het editeren: een in stukken gesneden meesterwerk

                                                                                                                 Door Viorica Van der Roest

De Parthonopeus van Bloys is fragmentarisch overgeleverd. Dat betekent dat we geen volledige handschriften van de roman hebben, maar alleen maar losse stukken, die her en der in oude boekbanden zijn opgedoken. Dat is natuurlijk jammer, maar we hebben het ermee te doen. En gelukkig zijn het niet maar snippertjes; het gaat zelfs vaker om bladen dan om strookjes. Het zijn er ook niet weinig: 10 stroken en maar liefst 58 bladen, afkomstig uit zes verschillende handschriften. Vandaag in deze serie een korte geschiedenis van hoe die fragmenten vanaf de 19e eeuw weer terug zijn gekomen uit de vergetelheid.

In de 16e en 17e eeuw was het verhaal van Parthonopeus en Melior in onze streken alleen nog bekend in een volksboek, dat niet terug gaat op de Middelnederlandse roman, maar op een Spaans volksboek. Wat er met de middeleeuwse Parthonopeushandschriften gebeurd was, is niet minder dan een horrorfilm voor liefhebbers van boeken: in stukken gesneden werden ze, en dan gebruikt als verstevigingsmateriaal voor nieuwe boeken. Dat gebeurde natuurlijk niet alleen met Parthonopeushandschriften, maar met alle middeleeuwse handschriften die om wat voor reden dan ook niet meer gebruikt werden. Lees verder

Geplaatst in codicologie, edities, letterkunde | Getagged , | Een reactie plaatsen

Het verschil tussen knien en knien

De Nijmeegse promovenda Stefanie Ramachers won vorige week een wedstrijd die er aan haar universiteit werd gehouden voor de beste korte presentatie van onderzoek. In 3 minuten vertelde Ramachers over haar onderzoek naar hoe Limburgse kinderen toonverschillen in hun dialect leren onderscheiden:

Geplaatst in video | Getagged , | Een reactie plaatsen

31 maart 2017: Collegedag Literatuur

Historisch Nieuwsblad organiseert vrijdag 31 maart een collegedag over de rijke geschiedenis van de Nederlandse literatuur.

Van ‘Hebban olla vogala’, via de rederijkers tot Mulisch: de Nederlandse literatuurgeschiedenis is veelomvattend en veelzijdig. Tijdens een collegedag die georganiseerd wordt door het Historisch Nieuwsblad spreken Frits van Oostrom, Herman Pleij, Inger Leemans, Gert-Jan Johannes en Jacqueline Bel ieder over het door hun geschreven deel in de nieuwe Nederlandse Literatuurgeschiedenis.

In onderstaand filmpje kijkt Herman Pleij alvast vooruit op zijn college:

Informatie
Datum: Vrijdag 31 maart 2017
Tijd: 9.30–17.00 uur. Deuren openen om 9.00 uur.
Locatie: Literatuurmuseum, Prins Willem-Alexanderhof 5, Den Haag.

Kijk voor meer informatie over de collegedag op de website van Het Historisch Nieuwsblad.

Geplaatst in evenementenagenda | Getagged | Een reactie plaatsen

Arme rijkdom bij Jacques Japin en Jean François Cammaert

Door Ton Harmsen

Cammaert
Volgende week speelt Theater Kwast Arlekyn Hulla (1747), een klucht over de mazen in het Turkse huwelijksrecht door Jacques Japin. Er zijn nog twee spelen aan hem toegeschreven: De lastigheid der rykdommen van 1739 en De woekeraar edelman uit 1740. Japins naam staat bij geen van de drie op de titelpagina, maar aan het eind van de achttiende eeuw verschenen catalogi die het mogelijk maken anoniem drukwerk aan bepaalde auteurs toe te schrijven. Deze drie stukken zijn vertaald uit het Frans; Arlequin Hulla en L’embarras des richesses worden toegeschreven aan l’Abbé Leonor Jean Christine Soulas d’Allainval. Diens toneelwerk werd zowel in Noord- als in Zuid-Nederland  vertaald: Joannes Franciscus Cammaert bewerkte zijn komedie L’embarras des richesses in Brussel, onder de titel De onrust door den ryckdom (1754).

Lees verder

Geplaatst in column, letterkunde | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Taalwetenschap: terug naar het klooster

Door Marc van Oostendorp

Misschien berusten alle twisten tussen verstandige mensen wel op een misverstand, en nog preciezer: op verwarring tussen wat de woorden die de twistenden gebruiken precies betekenen.

Je zou misschien verwachten dat taalkundigen een uitzondering op die regel zouden zijn, met hun speciale belangstelling voor woorden. Maar zo zit het natuurlijk niet in elkaar. Sterker nog, als er op deze aardkloot één volkje rondloopt dat vrijelijk allerlei begrippen herdefinieert en op basis van die verschillende definities ruzies begint te maken, dan is het wel de exotische stam der Linguisten.

Gelukkig staat er af en toe een verstandig iemand op die dergelijke misverstanden probeert op te helderen. Lees verder

Geplaatst in column | Getagged | Een reactie plaatsen

Gedicht: Anna Achmatova – Laatste toost

Deze week vijf Russische gedichten, gekozen, vertaald en toegelicht door Hans Boland, in 2015 winnaar van de Martinus Nijhoff-prijs. Vandaag de vierde: Anna Achmatova. Toelichting onder het gedicht.

Laatste toost
(Последний тост)

Op mijn bestaan vol nijd en spijt,
Ons huis in stof en as,
Ons samenzijn in eenzaamheid –
Op jou hef ik het glas;
En op die ogen kil en dof,
Die mond, die mij verried,
En op de wereld wreed en grof,
Op God, die ons verliet.

27 juli 1934

Anna Achmatova (1889-1966)
(Анна Ахматова) Lees verder

Geplaatst in gedicht | Getagged , , , | Een reactie plaatsen